به هم علاقه داشتیم
از وی پرسیدیم سال های آغازین زندگی مشترک، زمانی که متوجه شدید بچه دار نمیشوید، چه حسی داشتید؟ همسرش گفت: این مسئله در بسیاری از خانواده ها موجب از هم پاشیدن زندگی میشود به خصوص در روستاها که حساسیت روی این موضوع شدت بسیار بیشتری دارد و معمولا همه آشنایان طلاق و ازدواج مجدد را پیشنهاد میکنند اما ما به دلیل علاقه ای که به همدیگر داشتیم، تصمیم گرفتیم به زندگی مشترک خود ادامه دهیم و بارها و بارها دورترین مسیرها را از روستای خود که دارای مسیری سخت و طولانی و جاده های کوهستانی پرپیچ و خم است، پیمودیم تا صاحب فرزند شویم، اما خواست خدا این بود که ۴۰ سال از داشتن نعمت فرزند بی بهره باشیم.
ما طی این سالها مخارج زیادی را متقبل شدیم و همه دار و ندار خودمان را صرف کردیم و حتی مقداری هم مقروض شدیم ولی همه اینها در مقابل لطف بزرگی که خداوند به ما عطا فرموده، هیچ است.
گلچهره نظریان مادر محمدحسین میگوید: الان که خداوند محمدحسین را به من عطا کرده است احساس جوانی میکنم حس میکنم ۲۰ سال سن دارم. محمدحسین عزیز دل من و امید زندگی من است و از خدا میخواهم که سالهای سال برایش مادری کنم و بتوانم مادر خوبی برایش باشم و او را با تربیتی درست به ثمر برسانم. از همه میخواهم که در زندگی صبر و امید را هیچگاه فراموش نکنند و بدانند که برای خداوند هیچ چیزی غیرممکن نیست. از او میپرسیم: شما و همسرتان دارای چه تحصیلاتی میباشید؟ میگوید: همسرم تا پنجم ابتدایی قدیم و من تا چهارم ابتدایی و آن هم در نهضت سوادآموزی تحصیل کرده ام.
وقتی از وی میپرسیم شما و همسرتان چند خواهر و برادر دارید، میگوید: «من پنج خواهر و سه برادر دارم که دو تا از این خواهرها دوقلو میباشند و همسرم نیز پنج برادر و یک خواهر دارد که همگی فرزندان زیادی دارند.»

نام فرزند
ما تصمیم گرفته بودیم که اسم او را علیرضا بگذاریم ولی زمانی که در بیمارستان بودم خانم دکتر فشارکی به عیادت من آمدند و چون شب عاشورا بود، اسم محمدحسین را پیشنهاد کردند و ما با کمال میل قبول کردیم.
میپرسیم آیا قبل از بچه دار شدن خوابی دیده بودید یا الهامی به شما شده بود؟ میگوید: «در نزدیکیهای شهرکرد، امامزاده ای هست که من نذر کردم که بچه دار شوم و در آنجا خیمه ای برای امام حسین(ع) بزنم، این کار را کردم و بعد از مدتی خوابی دیدم که آقایی به دیدنم آمدند و کاغذی به من دادند و گفتند؛ نوبت توست. این خواب را من به فال نیک گرفتم و مصمم شدم که درمانم را ادامه دهم. من به دنیا آمدن محمدحسین را مدیون امام حسین(ع) میدانم.»
گلچهره میگوید: وقتی فامیل و روستاییان خبر بچه دار شدن ما را فهمیدند، همه آنها خوشحال و شادی کنان به سراغ من و شوهرم آمدند و هر کدام با خود تحفه ای به همراه داشتند و به ما تبریک گفتند.